شعارهای بی پایه واساس اقتصادی در انتخابات سال92

باز هم ایام انتخابات فرا رسیده است. انتخاباتی عظیم و سرنوشت ساز برای همه ملت ایران که برنامه اجرایی کلی کشور و نظام را در ۴ سال آتی مشخص خواهد کرد. همانند تمام انتخابات گذشته که در داخل نظام جمهوری اسلامی‌صورت پذیرفته، هر چه به ۲۴ خرداد نزدیکتر می­شویم به طور طبیعی تنور انتخابات ۹۲ نیز داغ­تر می­شود و اظهار نظرهای کاندیداهای انتخابات قوت می­گیرد.

اما نکاتی که در این نوشتار مقصود ماست اظهار نظرهای نامزدهای انتخابات در حوزة اقتصادی است. بی­ شک حوزه اقتصادی یکی از چالش­های انتخابات امسال خواهد بود چرا که اعمال تحریم­های بی­سابقه دولت­های غربی علیه ملت ایران از یک سو و برخی سوء مدیریت­های داخلی از سوی دیگر باعث به وجود آمدن معضلاتی در حوزه اقتصاد کشورمان شده است. 

رهبر انقلاب نیز در دیدار با مردم آذربایجان در ۲۹ بهمن سال گذشته به همین مشکلات اقتصادی اشاره کردند: «امسال شما دیدید در این راهپیمائى، مردم چه کردند. نمیشود گفت مردم از گرانى و مشکلات شکایتى ندارند؛ چرا، گرانى هست، مشکلات اقتصادى هست، مردم هم آن را لمس میکنند – مخصوصاً طبقات ضعیف – اما این موجب نشد که مردم بین خودشان و نظام اسلامى فاصله بیندازند…» . ضمن اینکه ایشان در پیام نوروزی امسال یکی از شعارهای سال جاری را حماسه اقتصادی نامیدند. به این ترتیب اهمیت موضوعات اقتصادی و توجه مردم بهاین حوزه به خوبی روشن می­شود. نامزدهای انتخابات نیز با توجه به همین موضوع، چندی است روی به شعارهای اقتصادی آورده­اند و راجع به حوزه­های مختلف اقتصاد اظهار نظر می­کنند. البته نفس این کار و توجه به مشکلات اقتصادی مردم اقدام صحیح و پسندیده­ای است، اما نکته قابل تأملی که در این خصوص به ذهن می­رسد این است که آیا ارائه این شعارها و طرح­ها و برنامه­های اقتصادی از سوی نامزدها در آستانه انتخابات واقعا در جهت حل معضلات حوزه اقتصاد است یا صرفا از آب گل آلود انتخابات ماهی گرفتن؟!

متأسفانه برخی از شعارهای انتخاباتی نامزدها بدون هیچ گونه پایه و اساس مطرح می­شود. مثلا رایگان کردن درمان برای مردم که یکی از نامزدها مطرح کرده بود، هیچ گونه نظر کارشناسی شده در آن دیده نمی­شود. با توجه به نوسانات قیمت ارز و واردات دارو مشخص است که چنین برنامه­ای با وجود وابستگی به واردات دارو امکان پذیر نخواهد بود. یا کنترل گرانی­ها و تورم که اکثر کاندیداها در مورد آن شعار می­دهند نمایانگر شعارمحوری کاندیداها بدون ارائه برنامه است. اکثر نامزدها نظر کارشناسی شده پیرامون شعارهایشان را ندارند و به بیان بدیهیات صرف، پرداخته­اند. هر شخصی که با کمی‌تامل و تفکر به راحتی می­تواند مشکلات اقتصادی کشور را بیان کند ولی در حل این مشکلات نیازمند برنامه و نظرات کارشناسان متخصص خواهد بود.

پرداخت یارانه ۶۵ هزار تومانی که ۶ ماه قابل برداشت نیست، اصلاح سوء مدیریت­ها، توجه به اشتغال و تولید کنترل گرانی و تورم و . . . همه و همه نشان می­دهد که اکثر کاندیدا بیشتر به­ جای ارائه برنامه برای رفع معضلات به بیان مشکلات کنونی که همه مردم به آن واقف هستند می­پردازند.

اینگونه شعارها و نقطه نظرات شاید باعث جذب عده­ای از عوام جامعه شود ولی مطمئنا راه حل قابل قبولی برای برون­رفت از مشکلات کنونی و آینده کشور نخواهد بود. آنچه که از نظر سنجی­ها و نظرات مردم پیداست، ارائه برنامه توسط­ کاندیدا برای حل مشکلات موجب مقبولیت خواهد شد.